Baloe: glaucoom-verwijderen oog

Begin juni kwam de 7-jarige Boomer Baloe bij ons met haar oog voor consult. Het was de eigenaresse opgevallen dat ze veel traande, het oog half dicht zat en er een "rare" waas over heen zat. Wij constateerden bij Baloe het volgende:

  • het oog was heel pijnlijk
  • er zat een grijze waas over het oog, uit de fluorescine test bleek dat het hoornvlies niet beschadigd was.
  • het "wit" van het oog (de sclera) was rood doorlopen met gezwollen bloedvaten.
  • Het "aangetaste" oog puilde meer uit dan het andere oog.. De oogdruk was te hoog

Het inwendige van het oog was niet meer te inspecteren.

Onze diagnose luidde: glaucoom.

Bij glaucoom is er sprake van een verhoogde oogdruk. De verhouding tussen de aanmaak en afvoer van kamerwater is verstoord. Een primair glaucoom is erfelijk en komt vooral bij sommige rassen voor, zoals de Chow Chow, Basset, Amerikaanse Cocker Spaniel en de Labrador Retriever.
Secundair glaucoom (zoals bij Baloe) komt voor bij o.a. infecties in het oog, lensluxatie, retinaloslating en tumoren in het oog.
De behandeling bestaat uit vochtafdrijvende middelen.
Bij Baloe werd "Trusopt" ingezet maar de situatie verslechterde ondanks medicatie. Bij controle na 5 dagen werd besloten om het oog te verwijderen.

De operatie: deze vond plaats onder algehele gasanaesthesie. Bij een oogextirpatie wordt de gehele oogbol inclusief oogleden, slijmvliezen en traanklieren verwijderd. Er ontstaat een holle ruimte omsloten door de oogkas.
De huid en onderhuid worden zorgvuldig dichtgehecht. Na 10 dagen worden de hechtingen verwijderd.

Stukje geschreven door de eigenaresse van Baloe:

Baloe is een boomer van bijna 8 jaar oud. Ze kwam bij ons toen ze 1 jaar was, het hele gezin is stapelgek op haar.
Ik had al een paar dagen het idee dat er iets met het oogje van Baloe was. Er zat een blauwe waas over en in haar oog zaten allemaal rode adertjes. Eerst dacht ik dat het misschien wel beginnende staar was maar onze hondentrimster vertrouwde het niet en adviseerde me om toch maar naar de dierenarts te gaan. Als het een ontsteking is, zou dat met druppels of zo snel verholpen zijn.
Ik belde meteen op en kon nog diezelfde middag langs komen.
Dr. Akkerman dacht ook aan een ontsteking maar kwam al snel tot de conclusie dat het iets anders was. Glaucoom. Zoek maar eens op internet op wat dat inhoudt zei hij. Ik kreeg oogdruppels mee (3x daags druppelen) en hij wilde Baloe over een week terug zien.
Thuis op internet opgezocht wat dit Glaucoom betekende. Daar werd ik niet bepaald vrolijk van en wist wel dat het druppelen waarschijnlijk niet veel zou helpen. Bijna alle honden hebben uiteindelijk hun oog moeten laten verwijderen.
Toch met volle moed elke dag 3x gedruppeld maar het ging steeds slechter met Baloe. Ze sliep de hele dag en zat steeds met haar oogje te knijpen. Je kon goed zien dat ze er erg last van had.
Toen ik na die week terug kwam, zag ook Dr. Akkerman dat het oog veel slechter was geworden. Hij kon mij nog doorsturen naar een oogspecialist  maar die zouden toch tot dezelfde conclusie komen als hij, dus besloten we dat we Baloe's oog zouden weghalen. Dat was het beste voor haar, dan zou ze geen pijn meer hebben.
Dat komt dan toch even hard bij je binnen. Je hebt er rekening mee gehouden dat dat kon gaan gebeuren maar als het dan daadwerkelijk zo is...
De volgende ochtend om 8.30 moest ik haar nuchter brengen. Ze werd heel lief opgevangen door de assistente en Dr. Akkerman., zodat ik haar met een enigszins gerust hart achterliet. Spannend. Om kwart voor 11 belde Dr. Akkerman dat de operatie goed was verlopen en dat we Baloe aan het einde van de middag op mochten halen.
Ze kwam direct naar ons toe gelopen en in eerste instantie zag ik nog niet eens dat ze geen oog meer had. Gelukkig is het net aan die kant waar ze een zwarte vlek heeft, dus valt het minder op.
We kregen medicijnen mee en een kap tegen het krabben. Naar ons idee had ze weinig last van de operatie en ze accepteerde de kap ook vrij snel. Eén keer heeft ze de kap met halsband en al van haar kop afgetrokken maar daarna ging het prima.
De wond geneest ook heel goed.
We merken er ook niet veel van dat ze aan één kant niets meer ziet, ze springt op de bank en loopt zo de trap op en af.
Gelukkig. Ze is nog steeds onze oude vertrouwde lieve Baloe. Maar nu een beetje meer bijzonder voor ons.
Relinde van Drunen, Den Dungen.