Doortje: Grasaar/Kruiper

Een stukje geschreven door de eigenaar van Doortje:

''Een hond, of welk dier dan ook, kan niet zeggen dat hij ergens last van heeft. Laat staan dat het dier aangeeft dat het om een klein ongemak gaat dat vanzelf geneest of dat het maar beter is om even bij de dierenarts binnen te stappen. Nee, dieren likken zelf hun wonden. Dit deed onze Drent, Door, afgelopen week ook. Elk moment van de dag dat ze zich verveelde, plofte ze neer en begon ze vol overgaven haar poot te likken. Honden doen dit wel vaker maar niet zo obsessief als Door deed. Na twee dagen begon haar poot te kalen en werden twee rode bulten zichtbaar tussen haar kussentjes. Omdat Door verder vrolijk rond rende en geen pijn leek te hebben besloten we dat een sok om haar poot voldoende was om de huid te laten rusten zodat het vanzelf weer over zou gaan. Door accepteerde, na een paar moeizame stappen, dat een sok haar linkerpoot sierde en stopte direct met likken. Toch wist ze zich uiteindelijk van de sok te ontdoen, waarna ze trots met de sok in haar bek naar ons toe kwam alsof ze wilde laten zien dat ze ons had overtroeft. Dit was ook zo want ze begon meteen weer aan haar poot te likken. We besloten om Akkerman te bellen en ondanks zijn strakke schema konden we de volgende dag meteen langs komen. Akkerman keek naar de poot en zag direct wat er aan de hand was. Het was iets wat hij toevallig op zijn vakantie bij zwerfhonden had gezien en had gefotografeerd. Het ging waarschijnlijk om een zaadje die zich in de huid had genesteld en door weerhaken alleen maar vooruit en niet achteruit kon. Een dergelijk zaadje gaat er meestal niet vanzelf uit en kan voor grote problemen zorgen wanneer het zich bijvoorbeeld in het oor van een hond vestigt en zichzelf uiteindelijk door het trommelvlies boort.