Max had huidklachten maar wat was de oorzaak?!!

Stukje geschreven door Douwe Akkerman

Eind Juli kwam de gecastreerde reu Max van 2 1/2 jaar, een kruising labrador/golden retriever,  voor het eerst bij ons. Max had al geruime tijd huidklachten.
Uit de anamnese en een algemeen onderzoek bleek het volgende:

 

  • Max is een levendige, rustige hond die normaal drinkt en eet. Ademhaling, pols, slijmvliezen en lymfeklieren vertonen geen afwijkingen.
  • Max is te zwaar (45 kg) en heeft ongeveer 15% overgewicht.
  • Voorhuidontsteking : ondanks de castratie niet verminderd.
  • Veel plekken voor op de borst en schouder: kaalheid, roodheid, sommige met pustels (zie foto).
  • Geen opvallende jeuk.

Diagnose: Pustuleuze dermatitis ten gevolge van een Staphylococcen- infectie
Behandeling: Antibiotica kuur, allerderm spot-on om de afweer in de huid te verbeteren, prepusal om de voorhuid te spoelen en......op rantsoen om af te vallen!

Dit soort infecties zijn vaak secundair, dus een gevolg van iets anders. De bacteriën zijn in principe normale huidbewoners maar krijgen bij sommige honden een kans. Bij Max zou je kunnen denken aan het verspreiden via de voorhuidontsteking.
Het zoeken naar een oorzaak is belangrijk maar deze is niet altijd makkelijk te vinden.

Na 3 weken kwam Max op controle, de bevindingen waren:

 

 

  • de huidinfectie was verdwenen
  • er was een 'hot spot' op de flank
  • ondanks zijn rantsoen was Max maar liefst 1 1/2 kg aangekomen!

Ondanks het feit dat Max geen enkel verschijnsel vertoonde van Hypothyreodie (verminderde werking van de schildklier), behalve gewichtstoename, werd er bloed afgenomen dat we onderzochten op T4, deze waarde geeft het functioneren van de schildklier aan. Opvallend genoeg was de waarde <9.0 en deze zou normaal tussen de 12.9 en 51.5 moeten liggen! De diagnose was dus wel degelijk Hypothyreodie. Nu moest nog worden uitgezocht of de oorzaak in de schildklier zelf zit of dat er een andere oorzaak is. Daarom moest nog de waarde van het TSH bepaald worden. Dit is een hormoon dat vanuit de hypofyse de schildklier aanstuurt om schildklierhormoon aan te maken.
De uitslag van de TSH waarde bleek 1.69. Normaal moet deze kleiner zijn dan 0.5!
Conclusie: de schildklier wordt voldoende aangestuurd maar reageert niet. Het probleem zit dus in de schildklier zelf en dat noemen we Primaire Hypothyreodie.

In het algemeen zijn de klachten van honden met deze aandoening:

 

 

  • droeve gelaatsuitdrukking
  • gewichtstoename
  • op warme plekken gaan liggen
  • sloom
  • huidklachten, dunne vacht, kaalheid

Behandeling Max:

-Forthyron 400 mg, 2x daags 1 tablet. Het schildklierhormoon wordt dus als het ware kunstmatig toegediend. Hopelijk is de Hypothyreodie ook de oorzaak van de verminderde weerstand in de huid en zullen de huidklachten wegblijven.

Wordt vervolgd.

Stukje geschreven door de eigenaren van Max:

Dit is Max, een Labrador/Retriever van 2 1/2 jaar oud. Hij is lief, rustig en wat aan de grote kant. Een allemansvriend! Enige tijd geleden kreeg Max huidproblemen zoals schilferingen en kale plekken. Ook had hij vaak last van oorontstekingen. Dus naar de toenmalige dierenarts die de oorontstekingen heeft behandeld maar niks deed aan de huidproblemen. Ja, we kregen te horen dat dit waarschijnlijk een voedingsprobleem kon zijn. Dat uitte zich in oorontstekingen en de huidproblemen en paste bij de leeftijd.Maar de plekken werden meer en groter, we zijn toen zelf veranderd van voer en hebben Max behandeld tegen vlooien. Op de plek waar we het vlooienmiddel hadden aangebracht ontstond een kale plek, de zoveelste. Oh ja, Max liep ook kreupel als hij net was opgestaan. Eenmaal in beweging ging het wel weer beter.

Op aanraden van kennissen zijn we naar Douwe Akkerman gegaan voor een second opinion. Max is gecastreerd en werd dikker en dikker. Hij stond al op dieet, kreeg minder voer en weinig of geen koekjes meer. Bij binnenkomst in Sint-Michielsgestel woog hij 45 kilo. Douwe dacht niet aan een voedingsprobleem en ook niet aan vlooien. Max werd door hem behandeld met een antibiotica kuur en een lotion. Wel vond Douwe dat we door moesten gaan met het dieet en geen traktaties meer. Na 3 1/2 week kwamen we met Max op controle, weer op de weegschaal, en wat bleek? Max was maar liefst 1 1/2 kilo aangekomen!!! Zijn gewicht was nu 46,5 kilo schoon aan de haak. Tja, wat nu?

Bij verdere navraag door Douwe kwamen we erachter dat het rustig zijn van Max wel extreem geworden was. Hij ging niet enthousiast naar buiten zoals hij als pup wel deed, sliep erg veel en het spelen met andere honden en met zijn speeltjes was voor Max toch wel een opgave.
Douwe heeft in overleg met ons besloten om zijn bloed te onderzoeken en daar kwam uit dat Max een schildklierprobleem heeft. Hij wordt hier nu voor behandeld met pillen en we hopen dat we weer een slanke en energieke hond terug krijgen die het leuk vindt om te gaan wandelen en te spelen met ons en met andere honden!

Fam. van Leijden, Vught.