Morris: Testikeltumor en prostaatabces

Dr. Akkerman:

''Ongeveer drie maanden geleden kwam de bruine labrador Morris bij ons voor de jaarlijkse vaccinatie. De eigenaar vertelde erbij dat Morris al een tijdje wat klachten had: Hij had kale plekken op de rug en rond de ogen, hij dronk en plaste veel en hij was wat sloom. Dierenarts Marjolijn de Bont besloot bloed af te nemen. De uitslag volgde een dag later: Hypothyreoidie.

Hypothyreoidie is een ziekte waarbij de schildklier te weinig schildklierhormoon (T4) produceert. De symptomen van deze ziekte zijn: sloomheid, diarree of juist obstipatie, dik worden ondanks weinig eten, vachtproblemen en een droeve gelaatsuitdrukking. Deze symptomen pasten goed bij Morris. Morris kreeg medicijnen mee naar huis en er werd afgesproken om over een paar maanden nog eens bloed af te nemen om te kijken of het beter ging met de schildklier.

Een week geleden nam de eigenaar van Morris weer contact met ons op. Het ging niet goed met hem. Morris was sloom en had al een paar dagen niet gegeten (dan moet een labrador wel écht ziek zijn!).
Bij onderzoek werd koorts (40.2ºC) geconstateerd. Ook zijn kaalheid was nog steeds niet verdwenen op de rug, buik en in de hals. Wat verder opviel was dat de rudimentaire tepels waren opgezwollen tot flinke tepels, zelfs met wat borstvorming (ondanks dat Morris een reu is).

Morris was nooit gecastreerd. Zijn testikels zaten op een plek waar ze normaal niet zitten (bijvoorbeeld in de buik of het lieskanaal, dit noemen we cryptorchidie). In de lies van Morris was één grote testikel nu wel te voelen, de andere niet. Deze moest dus nog in zijn buik zitten. Bij palpatie was er een grote pijnlijke massa achterin de buik te voelen, zo groot als twee tennisballen. Door middel van een echo was te zien dat er een grote holle ruimte met vocht (waarschijnlijk pus) achterin de buik zat. Dit moest een prostaatabces zijn. De testikel in de lies moest een testikeltumor (sertoliceltumor) zijn. Dit soort tumoren produceren vrouwelijke hormonen (feminisatie). Deze hormonen geven tepelvergroting, borstvorming en kaalheid.

In overleg met de eigenaar werd besloten om Morris te opereren, ook met het oog op een nog aanwezige tweede testikel in de buik.

De operatie:

Na de inductieanesthesie waarbij de hond wordt geintubeerd, werd Morris aan de inhalatieanesthesie gelegd.




 

  • De testikeltumor in de lies werd eerst verwijderd. De bijbal was cysteus ontaard, in de testikel zelf zat een grote witte tumor.
  • Hierna werd de buik van Morris geopend. Er werd gezocht naar de tweede testikel. Deze was moeilijk te vinden en was geheel verschrompeld (een bekend verschijnsel bij sertoliceltumoren)
  • Als laatste werd het ''vieze'' gedeelte van de operatie uitgevoerd: Het openen van de prostaat met de abcessen. Na het maken van een kleine snede werd de pus meteen afgezogen, zodanig dat er praktisch geen besmetting in de buik plaats vond. De hoeveelheid pus was ongeveer 200 ml! Nadat al de viezigheid verwijderd was uit de prostaat werd deze nog eens grondig gespoeld. In de gemaakte openingen werd buikvet gehecht.
    Morris heeft tijdens de operatie nog een infuus, antibiotica en pijnstilling gekregen. De operatie heeft in totaal bijna twee uur geduurd.

    Morris werd opgenomen in de kliniek om te kijken hoe het herstel verliep. De volgende ochtend at hij alweer en had hij geen koorts meer. Hij mocht naar huis met een flinke dosis antibiotica.''