oktober 2010 Luca: Ziekte van Addison

Luca is een 7 jaar oude Bearded Collie. Hij heeft al langere tijd problemen met de gezondheid, o.a. ooglidontstekingen en kreupelheid. Deze zomer is Luca doodziek vanuit het dierenpension gebracht naar onze praktijk en na intensieve behandeling weer opgeknapt. Op 11 oktober, bij een thuisvisite, kon Luca niet meer opstaan en had hij een trage hartslag. Omdat het vermoeden bestond dat hier sprake zou kunnen zijn van de ziekte van Addison, werd Luca meegenomen naar de praktijk waar hij een infuus en een injectie kreeg. Als dit niet gebeurd was zou de hond snel gestorven zijn, maar na het infuus ging Luca lopend de deur uit!
Bloedonderzoek wees uit dat er sprake was van een veel te hoog Kalium gehalte en een te laag Natrium en Cortisol gehalte, typisch voor Addison. Luca moet wél voor de rest van zijn leven tabletjes hebben. De eigenaren zijn heel blij dat de diagnose gesteld is en vinden dat ze een jonge hond terug hebben.

Een stukje geschreven door de eigenaren van Luca

Wat een geluk dat wij nú weten dat onze hond de ziekte van Addison heeft! ''Gelukkig, onze huisvriend kan nog een láng leven voor de boeg hebben!''
Dat was onze eerste reactie toen dhr. Akkerman ons vertelde dat hij een ziekte herkende die zéér zeldzaam is en 'Addison Disease' heet.

Terugblik:
Luca is nu 7 jaar oud. Als wij nu terugkijken dan heeft Luca eigenlijk al gedurende de afgelopen 2 jaren een geschiedenis van ''vallen en weer opstaan''. Luca was van nature altijd energiek, speels, wandelt en rent graag. Enkele jaren geleden veranderde er iets in zijn dagelijkse leefpatroon. De veranderingen verliepen eerst langzaam: hij begon slechter te eten en hij werd steeds minder energiek. We dachten eerst dat hij zijn dagelijkse menu saai vond en probeerden andere merken, maar dat bleek steeds een tijdelijke oplossing. Zelfs lieten we hem regelmatig van ons eten meeproeven, we vermengden de resten dan tussen zijn brokken. Soms zagen we dan een korte opleving en we snapten er niets van.

In het afgelopen jaar kreeg Luca steeds vaker een terugval. Hij bleef vermageren. Op een gegeven moment lag hij in de kamer en kon niet meer opstaan. Luca werd flink onder de loep genomen: foto's van zijn gewrichten, onderzoeken, lichamelijk zou deze hond niets moeten mankeren. Een antibiotica kuur, en dan leefde hij weer op!
Gaandeweg kreeg hij ook steeds meer problemen aan zijn ogen. Er liep vaak vuil uit, en de oogranden raakten ontstoken. Er ging geen dag meer voorbij zonder dat wij zijn ogen schoonmaakten met boorwater en als een infectie aan de oogranden intrad dan kreeg hij weer antibiotica en dan ging het weer. Maar die steeds speelse rakker die we kenden was weg.
In de laatste zomervakantie 2010 stortte hij letterlijk in, Luca was op sterven na dood kunnen we rustig stellen. Het scheelde echt een haartje. Dhr. Akkerman nam hem in observatie: enkele dagen aan een druppelinfuus, onderzoek en er bleek toch niks mis te zijn. Geen aanwijsbare infectie, z'n botten prima, spieren ook oké (maar verzwakt natuurlijk). Toen hij terugkwam uit de observatie was Luca een totaal andere hond: hij speelde als vanouds en bloeide weer helemaal op!
Echter voor korte duur, het proces van aftakeling begon weer en begin deze maand (oktober) werd Luca weer levenloos aan het infuus gelegd en zijn bloed werd getest op het gehalte van mineralen (o.a. kalium en natrium).
Net zoals in de zomervakantie bloeide Luca plots weer op door het druppelinfuus met de zoutoplossing en Dhr. Akkerman bracht het te hoge Kaliumgehalte en te lage Natriumgehalte in verband met de zeer zeldzame ziekte van Addison!

Heden:
Nu de oorzaak bekend was kreeg Luca medicijnen voorgeschreven die de ontbrekende stoffen in zijn lichaam aan moeten vullen. En wat een verschil!
Luca zien we letterlijk dágelijks in gewicht aankomen - hij was broodmager - en de speelse pup van vroeger is weer helemaal terug van weggeweest:
Hij speelt als een dolle- en liefst zonder ophouden Hij rent weer (in plaats van slentert) door de bossen Hij eet z'n dagelijkse bak normale droge brokken en vleesbrokken in kort tempo leeg. En (wat dhr. Akkerman ons al vertelde dat dit tevens een mogelijk gevolg kan zijn van zijn verdere behandeling): zijn oogprobleem schijnt ook compleet genezen te zijn, Luca kijkt weer helder en vrolijk en sinds dat hij de medicijnen krijgt hoeven we zijn ogen niet meer schoon te maken.

Wat een genot om onze huisvriend weer in al z'n trotse glorie te zien! We zijn dhr. Akkerman zeer dankbaar dat hij de ziekte tijdig herkende.Luca is helemaal terug van weggeweest!