Nieuws berichten
dierenartsen: Operaties:oa. hernia perinealis, kruisband,cherry eye,kaakabces/kiesproblemen konijn,sterilisatie/castratie konijn/hond/kat en vele andere.
dierenartsen: Dierenarts:St.Michielsgestel, Den Bosch, Schijndel, Boxtel, Den Dungen, Vught, Berlicum, Liempde,Esch,Haaren.
meer Twitter
|
Mei 2011 Pooh: Plaskater - Urethraobstructie
Dr. Akkerman: De 10-jarige gecastreerde kater Pooh werd ons aangeboden met plasklachten. Pooh zat de hele tijd op de kattenbak zonder dat er sprake w...
 Pooh met zijn eigenaren, 10 dagen na de operatie  Pooh 10 dagen na de operatie  Tijdens de operatie  Struvietstenen
Dr. Akkerman:De 10-jarige gecastreerde kater Pooh werd ons aangeboden met plasklachten. Pooh zat de hele tijd op de kattenbak zonder dat er sprake was van urinelozing. Ook gaf hij pijn te kennen en zijn eetlust was ook niet goed. Bij dit soort patiënten is eigenlijk altijd sprake van blaasgruis. Dit loopt vast in de penispunt van de kater waardoor er geen urine meer komt. Als dit probleem al langer bestaat kan de blaas geheel ontstoken raken. De kat kan er zelfs aan sterven.
Getracht werd dit gruis te verwijderen door te spoelen met een katheter. Pooh werd verdoofd, maar het lukte niet omdat de plasbuis over een lengte van 1-2 cm. verstopt zat. De enige manier om dit probleem te verhelpen is een spoedoperatie.
De operatie:
De operatie wordt uitgevoerd onder inhalatieanaesthesie (Isofluraan en zuurstof). Het operatiegebied wordt geschoren en gedesinfecteerd. De penis met de huid eromheen wordt over een lengte van ongeveer 1.5 cm. verwijderd (penis amputatie). De plasbuis (urethra) wordt opengelegd en vastgehecht met zeer dun hechtmateriaal aan de onderhuid en huid. Op deze manier ontstaat er een veel grotere opening waardoor het plassen weer gemakkelijk gaat. Bij Pooh kon je zien dat de plasbuis geheel gevuld was met gruis. De nabehandeling bestaat uit infusen, antibiotica en pijnstillers. Daarnaast krijgt de kat een speciaal blaasgruisdieet om gruis op te lossen en te voorkomen dat er nieuw gruis ontstaat.
Hoe ontstaat blaasgruis?Het ontstaan van blaasstenen begint met de vorming van kristallen in de urine. Kristallen vormen zich als er voldoende kristalvormende bestanddelen in de urine aanwezig zijn. Deze kristalvormende bestanddelen verschillen per steen en bestaan uit de mineralen die later de steen zullen vormen. De kristallen kunnen zich vasthechten aan organisch materiaal in de urine, zodat er structuren ontstaan die op den duur kunnen uitgroeien tot stenen. De meest voorkomende blaassteen bij zowel honden als katten is de struvietsteen. Struviet is opgebouwd uit de mineralen magnesium, ammonium en fosfaat. Met name bij de kat is struviet beter bekend onder de naam blaasgruis. Een andere, regelmatig voorkomende, blaassteen is de calciumoxalaatsteen. Andere stenen, zoals cystine en uraat, komen minder vaak voor.
De volgende factoren kunnen de vorming van blaasstenen beïnvloeden:
- Zuurgraad (pH) van de urine
- Mineralen samenstelling van de urine
- Urineweginfectie (blaasontsteking)
- Vochtopname
- Leeftijd, geslacht en ras
- Frequentie van het plassen
- Lichaamsgewicht en beweging
- Stofwisselingsstoornissen
|
April 2011 Cathy: Keizersnede
Dr. Akkerman: ''Op 23 maart werd onze hulp ingeroepen voor de Golden Retriever Cathy, die aan het bevallen was. 's Morgens om 09:00 uur was ze begonn...
klik voor 3 afbeeldingen >>
Dr. Akkerman:''Op 23 maart werd onze hulp ingeroepen voor de Golden Retriever Cathy, die aan het bevallen was. 's Morgens om 09:00 uur was ze begonnen en om 13:00 uur waren er 9 pups geboren, waarvan 7 levend en 2 dood. Omdat de eigenaar dacht dat de moederhond nog niet klaar was werd om 15:00 uur onze hulp ingeroepen. Marjolijn constateerde d.m.v. een echo dat er nog 2 pups in de buik zaten. Weeën-versterkende middelen werden toegediend, maar helaas kwamen de pups niet. Om 17:30 uur werd een keizersnede op de praktijk gedaan, de 2 pups werden geboren en waren gelukkig helemaal gezond.''
''De keizersnede bij een hond is een veelvoorkomende operatie. De
indicaties zijn vaak afwijkende ligging (b.v. teruggeslagen hoofd),
weeën-zwakte en te grote pups (bulldoggen). In dit geval was er sprake
van weeën-zwakte, hoewel de moeder toch niet erg lang over de eerste 9
pups had gedaan. Weeën-zwakte komt vaak voor bij hele grote nesten. De
moeder krijgt een algemene sedatie aangevuld met lokale verdoving op de
incisieplaats. De incisie vindt plaats in de middenlijn aan de onderkant
van de buik. Buikwand (huid, onderhuid en buikvlies) worden geopend.
Daarna wordt de baarmoeder ingesneden, waarna de pups geboren kunnen
worden. Nageboortes worden meteen verwijderd. In omgekeerde volgorde
wordt alles weer dichtgemaakt met oplosbaar hechtmateriaal.
Bij een thuisvisite de volgende dag werden moeder en pups nogmaals
gecontroleerd, en zagen er helemaal prima uit.''
Een stukje geschreven door de eigenaren van Cathy:''Het betreft hier Cathy de Golden Retriever die nog 2 geweldige pups
kreeg via de keizersnede nadat ze 9 puppies normaal had geworpen.
Allereerst moeder en kinderen maken het prima. Cathy heeft meteen na de
operatie de draad opgepakt en heeft geen enkele complicatie gehad. Ze
verzorgd haar puppies prima en deze zijn nu 2 en een halve week oud.
Graag wilen we dierenartsenpraktijk Gestel bedanken voor de prima
samenwerking bij deze bevalling. Maar we willen graag vermelden dat we
al meer dan 25 jaar prima samenwerken met Douwe Akkerman en dat geeft
voor ons als Golden Retrieverkennel veel rust en vertrouwen. Als je wilt
volgen hoe het de patient van de maand verder vergaat kijk dan op onze
site www.jeanton.nl ''
Toon en Jeanny Roefs de Kok, "Jeanton"
|
maart 2011 Arie: Feline Calicivirus (FCV)
Dr. Akkerman: Omdat de 6.5 jarige gecastreerde kater Arie ernstige ziekteverschijnselen vertoonde werd ik geconsulteerd. Arie at niet, was lusteloos ...
 Arie  Arie na behandeling  Feline Calcivirus
Dr. Akkerman:Omdat de 6.5 jarige gecastreerde kater Arie ernstige ziekteverschijnselen vertoonde werd ik geconsulteerd. Arie at niet, was lusteloos en kwijlde heel erg. Bij controle was de temperatuur 41.1 °C. Arie was enigszins uitgedroogd. Bij inspectie van de mond bleek dat de tong opgezwollen was en het slijmvlies aan de tongranden aangetast en verdwenen. Door de koorts en de pijn in de mond at Arie niet. Diagnose: Calicivirus (FCV).
De behandeling bestond uit pijnstilling, vochtinjecties en antibiotica tegen secundaire infecties. Omdat Arie de volgende dagen niet wilde eten en drinken werd hij opgenomen voor een intensievere behandeling. Dwangvoeren lukte heel goed en werd na 5 dagen door de eigenaren thuis voortgezet. Toen begon Arie ook weer zelf te eten. Bij controle na 3 weken was de tong bijna geheel genezen.
Een stukje geschreven door de eigenaren van Arie:“Arie is onze lieve rode huiskater van 6 jaar
oud. Een lekkere knuffelkont, al gaat hij wel graag zijn eigen gang. Op een
zondagochtend leek Arie nog niet thuis te zijn geweest. Na een tijdje zagen we
hem ineens onder de salontafel liggen. Hij had een wat viezige bek, en zijn tong
stak een beetje naar buiten. Het leek alsof hij door zijn tong heen had gebeten,
we hadden geen idee wat hij had uitgespookt. Na zijn bekkie was losgewrikt te
hebben, hebben we hem een tijdje met rust gelaten. We dachten dat hij misschien
gevochten had ’s nachts en toen op zijn tong had gebeten. Echter, aan het begin
van de avond was Arie nog steeds niet van zijn plaats geweest, en gegeten en
gedronken had hij ook niet. Omdat we ons toch wel een beetje zorgen begonnen te
maken hebben we de dierenarts gebeld. Op basis van onze omschrijving mochten we
gelukkig meteen even met hem langskomen. Onze kater bleek calicivirus te hebben,
waardoor zijn tong flink was opgezwollen en de natuurlijke beschermlaag van de
tong ernstig was aangetast. Daardoor kon onze rakker niet meer eten of drinken.
Hij heeft toen antibiotica en pijnstillers gekregen. De volgende dag zijn we
teruggeweest met Arie voor een nieuwe antibioticainjectie. De dag erna weer op
controle, maar ondertussen at onze kater nog steeds niet zelf. De dokter heeft
hem toen een paar dagen gehouden en met een spuitje gevoerd, zodat hij in elk
geval voldoende vocht binnen zou krijgen. Vrijdag hebben we hem weer opgehaald
en hebben we speciaal voer meegekregen en nog wat medicijnen, die we hem zelf
hebben toegediend. Een dikke week later is Aries tong weer bijna genezen, en
inmiddels eet en drinkt hij weer lekker zelf. Het was even trubbelig allemaal,
maar gelukkig is hij weer de oude.”
Feline Calicivirus (FCV)Zoals gezegd is FCV een virusziekte deel uitmakend van het ''niesziekte complex''. Het virus tast vooral de slijmvliezen van de voorste luchtwegen en de mondholte aan. Bij kittens kan ook kreupelheid optreden t.g.v. gewrichtsontsteking. Katten bij ons in de praktijk worden geënt met Nobivac Tricat. In dit vaccin zit een stam tegen FCV, maar omdat er meerdere stammen zijn is de enting niet altijd sluitend. Bovendien kunnen poezen drager zijn en bijvoorbeeld bij stress kan de infectie weer zichtbaar optreden. Vaccineren verminderd eigenlijk altijd de ernst van een eventuele infectie, maar bij Arie niet.
|
februari 2011 Binkie: Kaakabces
Dr. Akkerman:
Konijn Binkie: Kaakabcessen.
Ongeveer 1 maand geleden kwam konijn Binkie bij mij omdat hij al heel
lang zwellingen aan de onderka...
klik voor 3 afbeeldingen >>
Dr. Akkerman:
Konijn Binkie: Kaakabcessen.
Ongeveer 1 maand geleden kwam konijn Binkie bij mij omdat hij al heel
lang zwellingen aan de onderkaak had. Diverse behandelingen bij een
andere praktijk hadden niet het gewenste resultaat opgeleverd. Deze
zwellingen zijn eigenlijk altijd abcessen die ontstaan zijn t.g.v.
kieswortel ontstekingen. Een röntgenfoto bevestigde dit vermoeden. Als
de oorzaak (de kieswortelontsteking) niet aangepakt wordt, treedt na
bijvoorbeeld het opereren van het abces altijd recidief op.
De behandeling:
Onder algehele verdoving werden de twee achterste kiezen in de onderkaak
verwijderd. Deze kiezen zijn heel lang en moeten voorzichtig losgemaakt
worden. De wortelpunten waren duidelijk ontstoken. De abcessen werden
geopend en leeggemasseerd en daarna grondig gespoeld. Om het hele proces
tot rust te brengen kreeg Binkie nog een antibiotica kuur mee. Bij
controle na 3 weken was Binkie al weer flink gegroeid en de abcessen
niet teruggekomen.
Een stukje geschreven door de eigenaren van Binkie:Binkie is ons Franse Hangoor konijntje van zes kilo. Hij is bijna twee jaar en heeft een zeer lief karakter. We hebben hem als klein konijntje gekocht van een fokker en is bij ons opgegroeid tot een grote jongen.
In oktober 2010 heeft ons konijn een gebitbehandeling gehad. Toen we hem gingen ophalen, bleek dat hij een flinke ontsteking had aan zijn kies. Dit was ons niet eerder opgevallen. Elke dag at hij zijn brokjes op. We hadden wel gezien dat hij kwijlde, maar hebben toen niet gedacht aan tandproblemen. Zijn wangetje werd steeds dikker en dikker. Het eten ging steeds moeilijker en het lukte hem niet meer om zijn bakje leeg te eten. Het kwijlen werd steeds erger, waardoor de vacht onder zijn kin uit was gevallen en zijn huid aan het irriteren was. We hebben hem toen behandeld met antibiotica, maar dit hielp niet.
Op internet zijn we gaan zoeken naar een andere dierenarts die onze Binkie kon helpen. Op een konijnensite vonden we dr. Akkerman in St. Michielsgestel. Hij staat aangeschreven als een konijnkundige dierenarts. Met Binkie zijn we naar hem toe gegaan. Al snel wist de dokter wat er aan de hand was. Hij tekende alles uit wat er aan de hand was, zodat het voor ons ook duidelijk werd. Er werd afgesproken dat de kies eruit zou worden getrokken en dat de holte waar de ontsteking zat zou worden schoongemaakt.
Op vrijdag 7 januari 2011 hebben we Binkie naar de praktijk gebracht en zou hij worden geopereerd. De dag erna konden we hem weer ophalen.
Toen we hem zaterdag ophaalde was zijn wangetje kaal geschoren en zag je een paar wondjes zitten aan de buitenzijde. Dr. Akkerman heeft ons door middel van de foto’s uitgelegd hoe dat alles was gegaan. We moesten hem nog tien dagen antibiotica geven als nazorg. Als souvenir kregen we de kies mee naar huis.
Nu, vier weken later, huppelt Binkie weer lekker met zijn vriendinnetje rond in de tuin. De vacht op zijn wang is weer aan het aangroeien en eet zijn bakje met voer weer helemaal leeg. Hij is weer een vrolijk konijn!
Dr. Akkerman, hartstikke bedankt voor uw goede zorg, ook namens Binkie….
|
januari 2011 Dusty: Hernia Perinealis
Dr. Akkerman:
'Dusty kwam bij mij omdat hij zijn ontlasting heel moeilijk kwijt kan. Dit ging gepaard met heel veel pijn. Bij onderzoek za...
 Dusty met zijn baasje  Hernia Perinealis  De operatie
Dr. Akkerman:
'Dusty kwam bij mij omdat hij zijn ontlasting heel moeilijk kwijt kan. Dit ging gepaard met heel veel pijn. Bij onderzoek zat er een grote zwelling naast de anus; er was er Hernia Perinealis ontstaan. Dit is een soort breuk waardoor in de bekkenholte buikinhoud (bv. buikvet, darmen en soms de blaas) komt. De oorzaak is een vergrote prostaat. Dit kan persen ten gevolge hebben waardoor er inwendig een verscheuring optreedt. Het beste is om de hond eerst te castreren waardoor de prostaat kleiner wordt, en daardoor het persen minder. Als de breuk verholpen wordt en de hond perst nog dan kan de breuk uitscheuren'.
Een stukje geschreven door de eigenaar van Dusty:
'Dusty is een lieve bruine Shih Tzu reu. Hij is 7 jaar oud. Dusty is bij mij komen wonen toen hij 2 jaar oud was. Ik zag 2 maanden geleden al dat er iets niet goed was met Dusty, hij at slecht en hij kon zijn ontlasting slecht kwijt en kreeg steeds meer pijn. Op kerstavond was het zo erg gesteld met de pijn dat ik Dr. Akkerman heb gebeld en we konden gelijk komen. Hij zag gelijk wat er aan de hand was, Dusty heeft een Hernia Perinealis. Dit wil zeggen dat de darmen naar buiten treden waardoor de ontlasting er niet uit kan. Dit komt niet veel voor en alleen bij oudere reuen die niet gecastreerd zijn. 's Maandags 's morgens werd hij al meteen gecastreerd want dit was noodzakelijk. Maar de pijn bleef aanhouden en 2 weken later werd Dusty geopereerd. De nazorg is prima verlopen en het gaat nu super goed met Dusty. Hij kwispelt de hele dag weer en is blij en opgewekt mede dankzij de goede zorg van Dr. Akkerman' .
De operatie:Bij een Hernia Perinealis operatie worden de bekkenspieren weer zodanig gehecht dat de breukpoort gesloten wordt. Er moet in de diepte geopereerd worden en ook moet er een spier losgemaakt en 'omgeklapt' worden om de breukpoort geheel te sluiten. U ziet enkele foto's van Dusty tijdens de operatie onder inhalatienarcose. De nabehandeling bestaat uit pijnstillers. Na 10 dagen werden de hechtingen verwijderd en de klachten waren verdwenen.
|
december 2010 Naughty: Gebitsprobleem
Dr. Akkerman: 'Naughty kwam in een zeer slechte toestand bij mij op de praktijk (uitgedroogd, veel pijn, geen eetlust). Ze was in een andere praktijk...
 Naughty  Naughty in onze dierenartsenpraktijk  ’Forl’
Dr. Akkerman:'Naughty kwam in een zeer slechte toestand bij mij op de praktijk (uitgedroogd, veel pijn, geen eetlust). Ze was in een andere praktijk diverse malen met ontstekingsremmende middelen behandeld. Dit geeft slechts een tijdelijke verbetering, maar de oorzaak wordt niet opgelost. Op de foto ziet U de mond van Naughty met heel veel gewoekerd weefsel. Ze had enorm veel pijn. De kiezen die aangetast waren werden verwijderd. In onze praktijk hebben wij hiervoor speciale tandheelkundige apparatuur. De pijn werd na het verwijderen van de kiezen al direct minder en de ontsteking in de mond verdween ook snel. Na enkele dagen was de eetlust weer normaal. Naughty is nu weer een gelukkige, gezonde poes'.
Een stukje geschreven door de eigenaren van Naughty:'Naughty is een hele lieve Italiaanse zwerfkat die 13 jaar geleden door ons is meegenomen uit Italie.Zij is naar schatting 14 jaar oud. In augustus 2009 werd zij ernstig ziek gedurende een verblijf van één week in een dierenasiel. Bij het ophalen zagen wij direct dat zij er slecht aan toe was en daarbij ook nog sterk vermagerd. Wij zijn linea recta naar dr. Akkerman gegaan. Hij was niet optimistisch over haar overlevingskansen. Na een zware operatie, waarbij een enorm abces uit haar keel werd verwijderd, herstelde zij onverwacht snel, mede dankzij de prima nazorg.
En kijk eens hoe zij er vandaag bij zit: zij ziet er prachtig uit, is opgewekt, tierig en gezellig. Zij is zo gezond als een vis en kan hopelijk nog jaren mee'.
FORL of 'Feline Odontoclastic Resorptive Lesions'.
Een aandoening waarbij de kat haar eigen tandwortels afbreekt. Zulke katten vertonen duidelijk rood ontstoken tandvlees en zijn overgevoelig bij het aanraken van de mond. In het ontstoken tandvlees zitten ontstekingscellen die de tandwortels langzaam afbreken. Hierdoor ontstaan kleine gaatjes in de tand waardoor de zenuwuitlopers in de tand bloot komen te liggen. Dit veroorzaakt pijn en de kat zal stoppen met eten. Door de constante pijnprikkel speekselen deze katten vaak. Deze aandoening is
genetisch waardoor dit vaak bij jonge volwassen dieren voorkomt. Het kan ook een immuunprobleem zijn. Dergelijke symptomen kunnen zich ook bij oudere dieren voordoen. Door de hevige ontstekingsreactie in het tandvlees zal de tand los komen van het
tandvlees. Dit kan leiden tot spontane tanduitval, maar vaak zijn er enkel gedeeltelijke letsels in de wortels waardoor de tanden nog voldoende vastzitten. De oplossing voor deze ziekte is de tanden te gaan trekken. In ieder geval dienen de aangetaste elementen verwijderd te worden.Vaak gaat het om de kiezen maar ook de hoektanden en snijtanden kunnen
in dit proces betrokken zijn. Dit dient zeer zorgvuldig te gebeuren aangezien katten zeer
fijne tanden en tandwortels hebben. Er moet voorkomen worden dat er resten van kiezen achterblijven bij het verwijderen. |
november 2010 Sam: Fractuur / Gescheurde kruisband
Deze chocolade bruine labrador Sam rent weer vrolijk rond samen met zijn broer Beau. Sam
werd, nu bijna alweer 2,5 maand geleden, aangereden door ee...
klik voor 2 afbeeldingen >>
Deze chocolade bruine labrador Sam rent weer vrolijk rond samen met zijn broer Beau.
Sam
werd, nu bijna alweer 2,5 maand geleden, aangereden door een auto. Hij heeft hierbij een breuk in zijn voorpoot, een knieblessure en flink wat
schaafwonden opgelopen.
Na een zware operatie en intensieve verzorging door zijn baasjes en onze dierenartsen, is Sam gelukkig weer bijna de oude!
|
oktober 2010 Luca: Ziekte van Addison
Luca is een 7 jaar oude Bearded Collie. Hij heeft al langere tijd problemen met de gezondheid, o.a. ooglidontstekingen en kreupelheid. Deze zomer is L...
 Luca in oktober  Luca nu, 7 maanden later
Luca is een 7 jaar oude Bearded Collie. Hij heeft al langere tijd problemen met de gezondheid, o.a. ooglidontstekingen en kreupelheid. Deze zomer is Luca doodziek vanuit het dierenpension gebracht naar onze praktijk en na intensieve behandeling weer opgeknapt. Op 11 oktober, bij een thuisvisite, kon Luca niet meer opstaan en had hij een trage hartslag. Omdat het vermoeden bestond dat hier sprake zou kunnen zijn van de ziekte van Addison, werd Luca meegenomen naar de praktijk waar hij een infuus en een injectie kreeg. Als dit niet gebeurd was zou de hond snel gestorven zijn, maar na het infuus ging Luca lopend de deur uit!
Bloedonderzoek wees uit dat er sprake was van een veel te hoog Kalium gehalte en een te laag Natrium en Cortisol gehalte, typisch voor Addison. Luca moet wél voor de rest van zijn leven tabletjes hebben. De eigenaren zijn heel blij dat de diagnose gesteld is en vinden dat ze een jonge hond terug hebben.
Een stukje geschreven door de eigenaren van LucaWat een geluk dat wij nú weten dat onze hond de ziekte van Addison heeft! ''Gelukkig, onze huisvriend kan nog een láng leven voor de boeg hebben!''
Dat was onze eerste reactie toen dhr. Akkerman ons vertelde dat hij een ziekte herkende die zéér zeldzaam is en 'Addison Disease' heet.
Terugblik:
Luca is nu 7 jaar oud. Als wij nu terugkijken dan heeft Luca eigenlijk al gedurende de afgelopen 2 jaren een geschiedenis van ''vallen en weer opstaan''. Luca was van nature altijd energiek, speels, wandelt en rent graag. Enkele jaren geleden veranderde er iets in zijn dagelijkse leefpatroon. De veranderingen verliepen eerst langzaam: hij begon slechter te eten en hij werd steeds minder energiek. We dachten eerst dat hij zijn dagelijkse menu saai vond en probeerden andere merken, maar dat bleek steeds een tijdelijke oplossing. Zelfs lieten we hem regelmatig van ons eten meeproeven, we vermengden de resten dan tussen zijn brokken. Soms zagen we dan een korte opleving en we snapten er niets van.
In het afgelopen jaar kreeg Luca steeds vaker een terugval. Hij bleef vermageren. Op een gegeven moment lag hij in de kamer en kon niet meer opstaan. Luca werd flink onder de loep genomen: foto's van zijn gewrichten, onderzoeken, lichamelijk zou deze hond niets moeten mankeren. Een antibiotica kuur, en dan leefde hij weer op!
Gaandeweg kreeg hij ook steeds meer problemen aan zijn ogen. Er liep vaak vuil uit, en de oogranden raakten ontstoken. Er ging geen dag meer voorbij zonder dat wij zijn ogen schoonmaakten met boorwater en als een infectie aan de oogranden intrad dan kreeg hij weer antibiotica en dan ging het weer. Maar die steeds speelse rakker die we kenden was weg.
In de laatste zomervakantie 2010 stortte hij letterlijk in, Luca was op sterven na dood kunnen we rustig stellen. Het scheelde echt een haartje. Dhr. Akkerman nam hem in observatie: enkele dagen aan een druppelinfuus, onderzoek en er bleek toch niks mis te zijn. Geen aanwijsbare infectie, z'n botten prima, spieren ook oké (maar verzwakt natuurlijk).
Toen hij terugkwam uit de observatie was Luca een totaal andere hond: hij speelde als vanouds en bloeide weer helemaal op!
Echter voor korte duur, het proces van aftakeling begon weer en begin deze maand (oktober) werd Luca weer levenloos aan het infuus gelegd en zijn bloed werd getest op het gehalte van mineralen (o.a. kalium en natrium).
Net zoals in de zomervakantie bloeide Luca plots weer op door het druppelinfuus met de zoutoplossing en Dhr. Akkerman bracht het te hoge Kaliumgehalte en te lage Natriumgehalte in verband met de zeer zeldzame ziekte van Addison!
Heden:
Nu de oorzaak bekend was kreeg Luca medicijnen voorgeschreven die de ontbrekende stoffen in zijn lichaam aan moeten vullen. En wat een verschil!
Luca zien we letterlijk dágelijks in gewicht aankomen - hij was broodmager - en de speelse pup van vroeger is weer helemaal terug van weggeweest:
Hij speelt als een dolle- en liefst zonder ophouden
Hij rent weer (in plaats van slentert) door de bossen
Hij eet z'n dagelijkse bak normale droge brokken en vleesbrokken in kort tempo leeg. En (wat dhr. Akkerman ons al vertelde dat dit tevens een mogelijk gevolg kan zijn van zijn verdere behandeling): zijn oogprobleem schijnt ook compleet genezen te zijn, Luca kijkt weer helder en vrolijk en sinds dat hij de medicijnen krijgt hoeven we zijn ogen niet meer schoon te maken.
Wat een genot om onze huisvriend weer in al z'n trotse glorie te zien!
We zijn dhr. Akkerman zeer dankbaar dat hij de ziekte tijdig herkende.Luca is helemaal terug van weggeweest! |
|
|
|