Nieuws berichten

dierenartsen: Operaties:oa. hernia perinealis, kruisband,cherry eye,kaakabces/kiesproblemen konijn,sterilisatie/castratie konijn/hond/kat en vele andere.
dierenartsen: Dierenarts:St.Michielsgestel, Den Bosch, Schijndel, Boxtel, Den Dungen, Vught, Berlicum, Liempde,Esch,Haaren.
Bookmark and Share
meer Twitter
spoedgeval volg ons op twitter waar vind je ons
Beveel ons aan
Uw naam:
Uw e-mailadres:
e-mailadres vriend

Doortje: Grasaar/Kruiper

Een stukje geschreven door de eigenaar van Doortje: ''Een hond, of welk dier dan ook, kan niet zeggen dat hij ergens last van heeft. Laat staan d...
klik voor 3 afbeeldingen >>

Een stukje geschreven door de eigenaar van Doortje:

''Een hond, of welk dier dan ook, kan niet zeggen dat hij ergens last van heeft. Laat staan dat het dier aangeeft dat het om een klein ongemak gaat dat vanzelf geneest of dat het maar beter is om even bij de dierenarts binnen te stappen. Nee, dieren likken zelf hun wonden. Dit deed onze Drent, Door, afgelopen week ook. Elk moment van de dag dat ze zich verveelde, plofte ze neer en begon ze vol overgaven haar poot te likken. Honden doen dit wel vaker maar niet zo obsessief als Door deed. Na twee dagen begon haar poot te kalen en werden twee rode bulten zichtbaar tussen haar kussentjes. Omdat Door verder vrolijk rond rende en geen pijn leek te hebben besloten we dat een sok om haar poot voldoende was om de huid te laten rusten zodat het vanzelf weer over zou gaan. Door accepteerde, na een paar moeizame stappen, dat een sok haar linkerpoot sierde en stopte direct met likken. Toch wist ze zich uiteindelijk van de sok te ontdoen, waarna ze trots met de sok in haar bek naar ons toe kwam alsof ze wilde laten zien dat ze ons had overtroeft. Dit was ook zo want ze begon meteen weer aan haar poot te likken. We besloten om Akkerman te bellen en ondanks zijn strakke schema konden we de volgende dag meteen langs komen. Akkerman keek naar de poot en zag direct wat er aan de hand was. Het was iets wat hij toevallig op zijn vakantie bij zwerfhonden had gezien en had gefotografeerd. Het ging waarschijnlijk om een zaadje die zich in de huid had genesteld en door weerhaken alleen maar vooruit en niet achteruit kon. Een dergelijk zaadje gaat er meestal niet vanzelf uit en kan voor grote problemen zorgen wanneer het zich bijvoorbeeld in het oor van een hond vestigt en zichzelf uiteindelijk door het trommelvlies boort.

Zo snel als de diagnose was gesteld, werd de vervolg afspraak gemaakt en de volgende ochtend liet ik Door achter zodat Akkerman het zaadje uit haa...
Zo snel als de diagnose was gesteld, werd de vervolg afspraak gemaakt en de volgende ochtend liet ik Door achter zodat Akkerman het zaadje uit haar poot kon halen. Toen ik later die dag Door ophaalde, was ze nog een beetje versuft van de verdoving maar fit genoeg om op een slakkengang terug naar huis te sjokken. Aan haar poot heeft ze niet meer gelikt en de wond lijkt goed te genezen. Uiteindelijk zijn we blij dat we op tijd opgemerkt hebben dat er iets aan de hand, of in dit geval aan de poot, was, zodat het zaadje geen ernstige schade heeft veroorzaakt. Hoewel het gemakkelijk zou zijn als een hond zijn baas zou zeggen dat hij last heeft van zijn poot, is het maar goed dat de communicatie tussen mens en hond zo beperkt is. Had Door bij Akkerman gehoord dat een zaadje de oorzaak was van haar ongemak, en dat het veel vervelender had kunnen uitpakken, dan zou ze waarschijnlijk niet meer zo onbevangen door de bossen razen zoals ze nu gelukkig wel weer doet.''

Dr. Akkerman: ''Tijdens onze recente vakantie naar Siciliƫ zag ik in de plaats Corleone (bekend van de films 'The Godfather') een hondje lopen me...
klik voor 2 afbeeldingen >>

Dr. Akkerman:

''Tijdens onze recente vakantie naar Siciliƫ zag ik in de plaats Corleone (bekend van de films 'The Godfather') een hondje lopen met grasaren op de huid (3 stuks). Grasaren kunnen veel ellende bij onze huisdieren (vaak honden) veroorzaken. Het zijn zaden van gras met weerhaakjes. Hierdoor hechten ze zich aan de vacht van de meestal langharige hond. Deze zaden kunnen zelfs door de huid heen dringen.''

Waar zitten grasaren meestal?
  • Tussen de tenen
  • In de oren
  • In de mondholte
  • In de ogen (achter het derde ooglid)
  • In de neus (plots erg niezen na wandeling in hoog gras)
In alle gevallen is een snelle verwijdering aan te raden.

De gevolgen van een grasaar kunnen zijn:
  • Fistel, ontsteking in ondervoet of keelstreek
  • Aantasting van het oog
  • Diep doordringen in de neus (bijna onvindbaar voor een dierenarts)
  • Bij het oor heftige jeuk en als de grasaar blijft zitten perforatie van het trommelvlies + chronische oorontsteking